Yıllık değerlendirme süreci uzun yıllar ücret kararının, terfi kararının ve gelişim planının tek aracıydı. Bu üç kararı tek bir akışa sıkıştırmak süreç verimsizliği yaratıyor; çalışan da yönetici de zayıflamış bir süreçle karşı karşıya kalıyor.
Modern performans yönetimi, bu üç kararı ayırır: ücret kararı yılda bir kez ve veriye dayalı; terfi kararı kurum ihtiyacına göre opportunistic; gelişim planı sürekli geri bildirim ile her çeyrek güncellenen bir akış.
Türkiye'de bu modeli uygulayan kurumların ortak başarısı, yönetici ile çalışan arasında çeyreklik bir konuşma ritmi kurulmasıdır. 30 dakikalık üç oturum, yıl sonundaki tek konuşmadan daha güçlü bir veri tabanı üretir.
Yıllık değerlendirme sahneden çekilmiyor; yalnızca taşıdığı yük dağıtılıyor. Bu dağıtım iyi yönetildiğinde hem süreç hafifler hem de kararların kalitesi yükselir.